Travis Dump Dump

            'ไปลาวมาคร้าบบบบบ....พี่น้อง' ตั้งแต่วันที่ 23-25 พ.ค. 51 ที่ผ่านมา 3 วัน 2 คืน ใช้ชีวิตสุดคุ้มกับเวลาที่มี ไม่ได้หลับได้นอน ถือเป็นการเที่ยวต่างประเทศครั้งแรก แบบเต็มๆตัว

             คืนวันพุธ ย่างเข้าเช้าวันพฤหัสที่ 23 พ.ค. เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อศึกยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก Man Utd. เจอกับ Chealsea เกิดการพลิคล็อคครั้งประวัติศาสตร์ เชลซีแพ้จุดโทษเพราะความโง่เง่าของอัลเนก้า และความสะเพร่าของ จอห์น เทอร์รี่ งานนี้ ทำเอาเราแทบร้องไห้ อุตส่าห์แหกขี้ตานั่งดู ไม่หลับไม่นอน ถ้าขืนนอน เราคงไม่ได้ตื่น เพราะเค้านัดขึ้นรถไปลาวตอนตี 5 โชคดีที่ทริปนี้ เรามีเพื่อนร่วมทางที่เป็นคนรู้จัก เจ้าพ่อเพลงเสื่อม นายชาคร ไชยปรีชา นักเขียนหลายสังกัด ทั้ง a day, DDT, Hamburger, Filmax งานนี้ก็เตีรยมเฮฮากันได้เลย
              ไปถึงจุดนัดหมายขึ้นรถ ประมาณตี 5 นิดๆ ซื้อเสบียงเตรียมไปลาว เพราะได้ยินมาว่าที่ลาวไม่มี 7-11 กว่ารถจะออกก็ปาเข้าไป 6 โมงกว่า ฟ้าสว่างพอดี รถทัวทั้ง 3 คันก็มุ่งหน้าสู่เมืองเวียงจันทร์ คนบนรถก็ได้เวลาหลับทันที แต่ดันมีช่างภาพคนนึงที่ทุกคนขนานนามเค้าว่า "เฮีย" ไม่หลับไม่นอน ส่งเสียงดัง แซวชาวบ้านตลอดเวลา จนเราต้องเอา mp3 ยัดหูแบบดังสุดๆ เพื่อกล่อมประสาทตัวเอง ให้อยู่ในสภาพ กึ่งหลับกึ่งตื่น จนกว่าจะถึงขอนแก่น เพื่อแวะกินข้าวเที่ยง กว่าจะถึงด่านหนองคายก็ล่อไป 4 โมง แต่ทางคณะของเราต้องติดอยู่ที่ด่านถึง 2 ชั่วโมง เพราะรถที่มา ดันไม่มีทะเบียนซะ 1 คัน กว่าจะเคลียร์เรื่องเข้าที่พักได้ ก็เกือบ 2 ทุ่ม แล้วคืนนั้น ทางลาวยังมีงานเลี้ยงต้อนรับคณะนักข่าวจากเมืองไทยที่เราต้องไปร่วมอีกด้วย (ดูบรรยากาศได้จากรูป)

              คืนนั้นหลังจากเสร็จสิ้นงานเลี้ยงต้อนรับ เราเตรียมพร้อมจะไปเยือนสถานที่เที่ยวกลางคืนของเมืองลาว อยากรู้จริงๆ ว่าหนุ่มสาวที่นี่เค้าเที่ยวกันยังไง เราแปลกใจมากเมื่อเห็นภาพสาวชาวลาว นุ่งผ้าซิ่นมาแดนซ์กันในผับ ที่เปิดเพลง ตึ๊ง ตึงๆ กันในเวลาดึกดื่นแบบนี้ (ไหนมันบอกว่าเมืองลาว เคร่งนักไงวะ) คืนนั้นเรากลับมาประมาณตี 2 แต่ไม่ได้หลับ เพราะมีคิวต้องไปถ่ายรูปตักบาตรข้าวเหนียวตอนตี 4 กับพี่ๆจากช่อง Live movie  เราเลยได้เห็นวิถีชีวิตคนลาวจริงๆ ก็วันนี้แหละ แล้วยังได้ตักบาตรกับ คำลี่ นางเอกหนังเรื่อง สะบายดีหลวงพะบาง แบบ exclusive สุดๆ กลับมาถึงโรงแรม เราก็ต้องเตรียมตัวออกไปเที่ยวเมืองหลวงพะบาง กับคณะนักข่าวจนถึงเย็น (มีเรื่องเม้าท์ระหว่างทางมากมาย เล่าตอนนี้ คงได้หลายหน้า) ทั้งประตูชัย พระธาตุหลวง พอตกเย็นก็ไปดูหนังรอบ World Gala Premier ของหนังเรื่องสะบายดีหลวงพะบาง ที่ศูนย์วัฒนธรรมของลาว ในงานมีนักข่าวจากลาวและผู้สนใจมารอดู เพราะหนังเรื่องนี้ เป็นหนังเรื่องแรก ของลาวในรอบ 30 กว่าปีซึ่งคนลาวทุกคนอยากดูมากๆ 

               หนังที่ฉายวันนี้ เป็นเวอร์ชั่น 90 เปอร์เซ็น ไม่ใช่แบบสมบูรณ์ที่ฉายในเมืองไทย หนังเลยออกมารุ้สึกเหมือนสารคดีนำเที่ยวมากไปหน่อย แต่พอได้ดูเวอร์ชั่น 100 เปอร์เซ็นต์แล้วรู้สึกดีกว่าเยอะ (ลองไปดูกันนะ)

              มื้อเย็น เราไปกินเลี้ยงกันต่อที่ร้าน สายน้ำลาวริมฝั่งโขง ก่อนจะออกไปตระเวนราตรีอีกครั้ง ประมาณ 2 ทุ่ม ก่อนหน้านี้ พี่ๆชวนเราไปรำวงแบบลาว คือการเต้น "บัดสลบ" (อ่านว่า บัด - สะ - ลบ) เป็นการเต้นของชาวลาวโดยเฉพาะ เต้นไปพร้อมๆกันแบบมีเสต็ปชัดเจน น่ารักดี แต่เราก็ไม่ได้ไป ดันไปจบหยูดที่ร้าน มีนาบันเทิง สถานที่เที่ยวชื่อดัง ที่ชาวลาวแนะนำมา คืนนั้นบรรดานักข่าวไทยเกือบทั้งหมดก็ย้ายกันมาสิงสถิตอยู่ที่ร้านนี้ ทั้งเต้นท้งเมากันแบบไม่คิดชีวิต แต่เรากับไอ้ก่อแล้วก็พี่กิ๊ป จาก channal V ก็สนุกสนานอยู่กับการนั่งดู เอ็มวี เก่าๆ สมัยยังเอ๊าะๆ เหมือนนั่งดูช่อง majung ทาง UBC

              อยู่ๆร้านก็ดันปิดตอนเที่ยงคืน เราเลยต้องย้ายกลับโรงแรม แต่ปัญหาคือ เราไม่มีรถกลับ ไม่รู้ทำไม เมื่อวานกลับตอนตี1 ยังหารถได้สบาย คืนนี้เราเลยต้องอาศัยรถเจ้าของร้านใจดี ขับไปส่งถึงโรงแรม ถึงโรงแรมก็เข้าไม่ได้ เค้าดันปิดประตูใหญ่ก็ต้องปีนเข้าอีก ลำบากชิบ กลับถึงห้องก็ยังไม่นอน ลงมาโดดลงสระน้ำแช่ยาวจนถึง ตี 3 กว่า เราถึงจะขึ้นไปนอน ตื่นมารับวันใหม่ตอน 8 โมง เตรียมตัวกลับเมืองไทย แวะซื้อของกันที่ด่าน ดิวตี้ฟรี ออกจากลาวตอน บ่ายโมง กลับมาถึงกรุงเทพตอนเที่ยงคืน ถือเป็นทริปที่เหนื่อยมากๆ ทริปนึงเลย

              รายละเอียดทริปนี้ยิบย่อยยังมีอีกเยอะ ถ้าสนใจไว้คุยกันนอกรอบ กลับมา ทุกคนถามว่า เมืองลาวสวยมั๊ย ก็ต้องบอกเลยว่า ก็ยังคงสภาพความเป็นเมืองเก่าได้อย่างสวยงามอยู่ ไม่มีตึกสูงให้รำคาญตาเหมือนในกรุงเทพ ความรู้สึกเหมือนต่างจังหวัดบ้านเราเนื่ยแหละ รอบนี้เรายังไม่ได้แวะไปที่ Center point ของลาว สถานที่รวบรวมบรรดาวัยรุ่นลาว ไว้รอบหน้ากลับมาหวังว่าคงจะได้แวะไปอีกครั้ง